Drużyłowski Władysław (1835–1895), lekarz. Ur. 26 IX w Płocku, syn Ignacego, komisarza policyjno-wojskowego komisji wojewódzkiej, i Anny z Olszewskich. Nauki gimnazjalne kończył w mieście rodzinnym, studia lekarskie w Moskwie. Uczęszczał tam również na wykłady profesorów historii powszechnej (Granowskiego i Kudriawcewa), co wywarło wpływ na jego przyszłość. Przyjaźnił się m. i. z Janem Karłowiczem, słuchaczem Wydz. Histor.-filologicznego, i z Władysławem Gołemberskim, przyrodnikiem. Po otrzymaniu dyplomu lekarskiego (1857) i powrocie do kraju należał do grupy zwolenników Edwarda Jurgensa. W l. 1861–91 był w Płocku lekarzem w szpitalu św. Trójcy i lekarzem więziennym. Rozprawy lekarskie pomieszczał w »Tygodniku Lekarskim« i w »Gazecie Lekarskiej«, inne artykuły w prasie miejscowej (»Korespondent Płocki«). Objawem zamiłowań historycznych był jego udział w przekładzie »Dziejów powszechnych« Schlossera i inne przekłady dzieł historycznych (Thierry, Gibbon, Gervinus), a nawet takie prace oryginalne, jak »Historia chrześcijaństwa« albo »Diagnoza i leczenie chorej Europy« (pozostawione w rękopisie, prace te uległy jednak po jego zgonie rozproszeniu). Zmarł w ciężkich warunkach materialnych 8 VII 1895, pozostawiając po sobie pamięć człowieka prawego i dobroczynnego.
Podobizna fotograficzna w towarzystwie Jurgensa w wyd. A. Kręckiego, Zbiór materiałów do historii powstania styczniowego, W. 1916, s. 4. Późniejsza podobizna w gronie lekarzy gub. płockiej 1872 r. była w posiadaniu Płockiego Tow. Lekarskiego.
Kośmiński; »Ateneum« 1895, III, s 653; »Echa Pł. i Łomż.« 1898, nr 54, Spuścizna literacka; Akta parafialne kościoła św. Bartłomieja i Archiwum Państwowego w Płocku; Uwagi Heleny Chodakow (w materiałach red. PSB.).
Aleksander Maciesza